single-post.php
Mijn Bataafs

Reünie Bataafs Lyceum in de Tubantia!

De Gemeentelijke HBS in Hengelo opende in 1917 de deuren. De opvolger ervan, het huidige Bataafs Lyceum, bestaat dus 100 jaar. Dat wordt gevierd met onder meer een reünie.

ANITA DUNNEWIJK

De eerste poging om in Hengelo een hbs op te richten, werd overigens al in 1902 ondernomen. Het was een wens van de technische bedrijven dat er een opleiding zou komen met meer aandacht voor natuurvakken en wiskunde. Maar de plannen liepen steeds op niets uit. Tot 1917. In dat jaar kon de Gemeentelijke HBS eindelijk beginnen in een lokaal van de 2e MULO aan de Veldbeekstraat.

Het was toen nog een driejarige ‘kopschool’: een hbs die alleen uit de hoogste drie klassen bestond. Een jaar later verhuisde de hbs naar de Wilhelminaschool aan de Industriestraat en in 1920 kreeg Hengelo een volwaardige vijfjarige hbs-opleiding.

In de jaren 50 werd de hbs samen met de Middelbare Meisjesschool (mms) en het gymnasium ondergebracht in een nieuw schoolgebouw: de Bataafse Kamp.

De invoering van de Mammoetwet in 1968 betekende het einde van de hbs en de mms. De school ging verder als Openbare Scholengemeenschap Bataafse Kamp met de schooltypen havo, vwo en gymnasium. Begin jaren 90 werd ook Mavo Driener Es onderdeel van de Bataafse Kamp, maar rond 2010 werd de mavo-afdeling afgebouwd. De school werd weer een echt lyceum, net als vroeger.

Notabelen

De Bataafse Kamp was geen grote school, vertelt docent Freddy Walhof (55). Dat kwam doordat het een openbare school was in het overwegend katholieke Hengelo. “Iedereen die katholiek was, ging naar de Grundel of Twickel.”

Volgens Walhof stond de Bataafse Kamp bekend als een elitaire school. “Op de Bataafse Kamp zaten de kinderen van de notabelen.” Er was sprake van een strikte scheiding tussen de hbs/mms en het gymnasium. “Die opleidingen hadden elk een eigen directeur, een eigen leerlingenvereniging en er waren aparte ingangen en personeelskamers.”

Oud-docent Ko Zurink (68) is tevens oud-leerling van de Bataafse Kamp. In de jaren 60 volgde hij de hbs-opleiding. Hij herinnert zich de kleine klassen. “Er zaten hooguit 24 leerlingen in een klas.”

De school veranderde wel in die tijd, zegt Zurink. “Er kwamen andere leerlingen bij: ook kinderen uit arbeidersgezinnen wisten de weg naar de Bataafse Kamp te vinden. Het leerlingenbestand werd meer een afspiegeling van de maatschappij.”

In 1978 keerde Zurink terug op de Bataafse Kamp als docent. Hij trof een iets andere school aan. “Het was wat grootschaliger geworden en de strikte scheiding met het gymnasium was verdwenen.” Er was nog een belangrijk verschil met de vroegere hbs: leerlingen moesten de school sneller doorlopen. “Op de hbs kon je elk jaar overdoen en dat werd normaal gevonden. Het grootste deel van de leerlingen deed er langer dan vijf jaar over, sommigen zelfs tien jaar. De meesten zijn goed terechtgekomen.”

Wat door de jaren heen niet is veranderd, is de cultuur van de school. “Het is hier niet gek om je hoofd boven het maaiveld uit te steken en te laten zien dat je iets extra’s kunt”, zegt directeur Mark Kwakman (36). “Presteren mag, dat zit in de haarvaten van deze school. Je hoeft niet aan alles mee te doen, maar als je wilt dan helpen we je.”

Bijzonder is ook de belangstelling voor de profielen Natuur & Techniek en Natuur & Gezondheid in de bovenbouw. “Ongeveer twee derde van de leerlingen kiest zo’n profiel”, zegt Walhof. “Daarmee lijken we een bètaschool, maar we bieden ook internationaal erkende taalcertificaten voor Engels, Duits en Frans.” Docent Rien ter Ellen (65): “We hebben de leerlingen nooit in een bepaalde richting gepusht.”

Deel dit bericht